A Terra entre os aneis

Créditos da imaxe: Cassini Imaging Team, SSI, JPL, ESA, NASA
Créditos da imaxe: Cassini Imaging Team, SSI, JPL, ESA, NASA

Explicacióno 12 de abril, mentres o Sol estaba bloqueado polo disco de Saturno, a cámara da sonda espacial Cassini mirou cara o Sistema Solar interior e os aneis retroalumeados do xigante de gas. Na parte superior do mosaico está o anel A coa súa ampla división de Encke e a máis estreita de Keeler visibles. Na parte inferior está o anel F, brillante pola perspectiva. O punto de luz entre os aneis é a Terra, a 1,4 miles de millóns de quilómetros de distancia. Olla coidadosamente e poida que incluso descubras a gran lúa terrestre, unha alfinetada de luz á esquerda do planeta. Hoxe, a Cassini realiza o seu derradeiro achegamento próximo a Titán, a propia gran lúa de Saturno, empregando a súa gravidade para xirar ao Gran Final da sonda, o conxunto final de órbitas que leverán á Cassini xusto por dento dos aneis de Saturno.

Celebra o día da Terra: adopa ao planeta

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Queres que o teu nome chegue á Lúa? Así o podes facer coa nova iniciativa da NASA

Os usuarios poderán participar no programa Artemis da axencia espacial enviando os seus datos, que se gardarán nunha memoria USB e voarán xunto á tripulación

A astrofísica Begoña Vila é investida doutora honoris causa pola UVigo

A enxeñeira principal de Sistemas no Centro Espacial Goddard da NASA foi recoñecida pola súa contribución á exploración do Universo

Por que a Terra “incha” e “desincha” cada 20 minutos? Estas son as consecuencias do gran terremoto de Rusia

Tras o terremoto de magnitude 8,8 o 30 de xullo de 2025, a superficie terrestre experimenta oscilacións periódicas pola liberación de enerxía e movementos das ondas sísmicas

A Terra xirou máis rápido o 5 de agosto: así se explica este fenómeno

A rotación do planeta adiantouse 1,33 milisegundos, converténdoo nun dos días máis curtos do ano, resultado da combinación de factores atmosféricos, oceánicos e gravitatorios