A Nebulosa da Lagoa en po e gas de estrelas

Nebulosa da Lagoa
Créditos da imaxe e copyright: Remus Chua (Celestial Portraits).

Explicación: a grande e maxestosa nebulosa da Lagoa é fogar de moitas estrelas novas e gas quente. A nebulosa da Lagoa, que abarca 100 anos luz de diámetro mentres que se atopa a só uns 5.000 anos luz de distancia, é tan grande e brillante que se pode ollar sen telescopio cara a constelación de Sagittarius. Poden verse moitas estrelas brillantes coma NGC 6530, un cúmulo aberto que se formou na nebulosa hai só varios millóns de anos. A nebulosa máis grande, coñecida tamén coma M8 e NGC 6523, recibe o nome de “Lagoa” pola franxa de po que se olla á esquerda do centro do cúmulo aberto; un nó brillante de gas e po no centro da nebulosa que se coñece como a nebulosa Reloxo de Area. A imaxe presentada é unha panorámica procesada recentemente de M8, que captura cinco veces o diámetro da Lúa. A formación estelar continúa na nebulosa da Lagoa como se testemuña polos numerosos glóbulos que alí existen.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Dende Doniños ata Francia: así viviron as grandes científicas e científicos galegos a eclipse total de Sol

O fenómeno do 12 de agosto reuniu a referentes da ciencia en distintos puntos do mapa, que o viron en praias e xardíns

EN DIRECTO | A Coruña vive a eclipse entre nubes, cunha coroa solar apenas visible

A totalidade durou un minuto e 16 segundos na cidade, mentres que noutros puntos de Galicia, como Sigüeiro, durou menos con ceos despexados

Galicia vivirá unha xornada astronómica única: o máximo das Perseidas chega tras a eclipse total de Sol

As condicións serán favorables para contemplar ata 200 meteoros por hora durante a noite do 12 ao 13 de agosto, con nubosidade prevista no norte da comunidade

Conta atrás para a gran cita coa eclipse total en Galicia: “Non volveremos ver algo así na nosa vida”

Unha cobertura do 99% ou do 100% do Sol marca a diferenza entre unha simple diminución da luz e a aparición da coroa solar e da escuridade