A nebulosa da Chama en visual e infravermello

Nebulosa da Chama
Créditos da imaxe e copyright: visual (RGB+Ha): Aldo Mottino e Ezequiel Bellocchio (Arxentina); infravermello: ESO/J. Emerson/VISTA.

Explicación: que acende a nebulosa da Chama? A mil cincocentos anos luz de distancia cara a constelación de Orión atópase unha nebulosa que, polo seu brillo e liñas de po escuro parece, á esquerda, coma un lume inchado. Pero o lume, a adquisición rápida de osíxeno, non é o que fai brillar a esta Chama. Máis ben é a estrela brillante Alnitak, a máis ao leste do Cinto de Orión que se olla xusto á dereita da nebulosa, que brilla cunha luz potente no interior da Chama e que bate nos electróns arrincándoo das grandes nubes de gas hidróxeno que residen aí. Moito do brillo resulta cando os electróns e o hidróxeno ionizado se recombinan. A imaxe superior en cores falsas da nebulosa da Chama (NGC 2024) tomouse coma unha composición tanto de luz infravermella coma visible, aparecendo a primeira onde un cúmulo de estrelas novas se fai visible. A nebulosa da Chama forma parte do Complexo de Nubes Moleculares de Orión, unha rexión de formación estelar que inclúe á famosa nebulosa da Cabeza de Cabalo.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

A tripulación de Artemis II pon rumbo á casa tras establecer o récord histórico de distancia coa Terra

A nave Orión atravesa a cara oculta da Lúa e establece unha nova referencia de afastamento de 406.733 quiómetros, superando en 6.000 a Apolo 13

Descuberto un sistema planetario ‘ao revés’ que desafía as teorías da formación astronómica

O achado dun mundo rochoso na periferia da estrela LHS 1903 suxire que os planetas tamén poden formarse de forma secuencial en contornas sen gas

Descubertas novas pistas sobre a orixe de Theia, o hipotético planeta que formou a Lúa

Unha análise de isótopos de rocas lunares e terrestres revela que o obxecto celeste chocou contra a Terra e deu lugar ao noso satélite fai 4.500 millóns de anos

Astronomía de multimensaxeiro: o Universo contado en luz, ondas e partículas

O IGFAE participa en grandes colaboracións internacionais para combinar múltiples sinais cósmicos co obxectivo de comprender mellor os fenómenos máis extremos e invisibles do cosmos