M46 máis dous

Messier 46
Créditos da imaxe e copyright: Denis Prio.
Explicación: os cúmulos estelares abertos ou galácticos son noviños. Estes enxames de estrelas naceron xuntos preto do plano da Vía Láctea, pero os seus integrantes diminúen paseniñamente mentres os membros do cúmulo son expulsados polas mareas galácticas e as interaccións gravitatorias. De feito, este brillante cúmulo aberto, coñecido coma M46, ten uns 300 millóns de anos de idade. Aínda contén uns poucos centos de estrelas nunha extensión de 30 anos luz, máis ou menos. Localizado a uns 5.000 anos luz de distancia cara a constelación de Puppis, M46 tamén parece conter contradicións no seu estatus de mocidade. Nesta fermosa paisaxe estelar, a mancha circular e chea de cor por riba e á dereita do centro de M46 é a nebulosa planetaria NGC 2438. Aínda máis tenue, unha segunda nebulosa planetaria, PK231+4.1, pode identificarse pola caixa da dereita e agrandada no recadro. As nebulosas planetarias son unha fase final breve da vida dunha estrela de tipo solar cuns mil millóns de anos de idade ou máis, cunha reserva central de combustible de hidróxeno que se esgotou. Estímase que NGC 2438 está a só 3.000 anos luz de distancia, pero móvese a unha velocidade diferente que os membros do cúmulo M46. É probable que a nebulosa planetaria NGC 2438, xunto co seu cohorte máis feble, apareza só por casualidade preto da nosa liña de visión das estrelas novas de M46.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Descuberto un sistema planetario ‘ao revés’ que desafía as teorías da formación astronómica

O achado dun mundo rochoso na periferia da estrela LHS 1903 suxire que os planetas tamén poden formarse de forma secuencial en contornas sen gas

Descubertas novas pistas sobre a orixe de Theia, o hipotético planeta que formou a Lúa

Unha análise de isótopos de rocas lunares e terrestres revela que o obxecto celeste chocou contra a Terra e deu lugar ao noso satélite fai 4.500 millóns de anos

Astronomía de multimensaxeiro: o Universo contado en luz, ondas e partículas

O IGFAE participa en grandes colaboracións internacionais para combinar múltiples sinais cósmicos co obxectivo de comprender mellor os fenómenos máis extremos e invisibles do cosmos

A primeira astrónoma galega, Antonia Ferrín Moreiras, dá nome a un asteroide

A Unión Astronómica Internacional homenaxea a primeira doutora da disciplina en España