Explicación: un cuarto minguante da Lúa, no crepústulo matutino, e as luces da cidade de Al Hamra no horizonte, non dan agochado a Vía Láctea central nesta paisaxe celeste do planeta Terra. A onírica escena , captada nunha sóa exposición, mira ao sur ao través do gran canón da rexión desde Jabal Shams (a montaña do Sol), preto do cumio máis alto de Omán, na península Arábica. O orballo, o luar mailas sombras aínda xogan nas empinadas paredes do canón. Os escuros cantís ao longo da luminosa franxa da Vía Láctea son as nubes cósmicas de po da galaxia. Aos seus centos de anos luz de distancia, escurecen a luz estelar ao longo do plano galáctico, ollándose de canto desde a perspectiva do Sistema Solar.
