O canto de baleas é un dos comportamentos máis característicos e curiosos destes cetáceos. Seguro que nos soa o canto das baleas. Por que cantan?
A explicación tradicional atribúe o canto de baleas ás baleas macho, como un xeito de seducir ás baleas femias mentres tentan reproducirse.
Hai outras explicacións como que as baleas poden localizar outras baleas mediante a análise da distorsión do canto a través da auga. O canto de baleas adoita estar relacionado coas baleas azuis e as baleas xibardo, xa que, aínda que outras baleas con dentes producen algunhas vogalizacións non cantan como baleas antes mencionadas.
Un canto de balea típico dura ata 30 minutos. As baleas non necesitan exhalar para cantar, o que fai que os científicos crean que se poden reciclar o aire dentro dos seus corpos, dalgunha maneira. Os machos dun mesmo grupo cantan a mesma canción, pero esta cambia de estación en estación.
As baleas con barbas teñen unha larinxe, que aparentemente desempeña un papel importante na xeración dos sons, pero carecen de cordas vocais. Ata agora é descoñecido o mecanismo exacto da xeración dos sons, pero ten que diverxer moito do mecanismo nos humanos. As baleas non necesitan un proceso de espiración para xerar os sons.
A maior parte dos misticetos cantan nunha banda de frecuencias entre 15 e 20 hercios. Nunha reportaxe na revista “New Scientist” menciónase, con todo, unha balea cuxo canto se coñece desde hai 12 anos e que elixiu unha frecuencia de 52 Hz. A balea nunca foi vista. Os científicos concordan en que se ten que tratar dunha balea barbada. Con todo, hai discrepancia acerca de se pertence ou non a unha especie descoñecida ata agora.
Canto de balea azul.
Canto de balea xibardo.
Un estudo recente “analizou un millón de cantos de balea azul (Balaenoptera musculus), rorcual común (Balaenoptera physalus) e balea azul pigmea de Madagascar (B. m. brevicauda) gravados con seis micrófonos estacionarios no océano Índico entre 2010 e 2015. A súa análise atopou que os cantos dunha balea azul antártica, cuxa frecuencia é de entre 15 e 30 hertz, cae en 0,14 hertz cada ano, unha tendencia parecida á das outras dúas especies estudadas cuxa diminución foi de entre 0,12 e 0,54 hertz ao ano.
Os investigadores tamén suxeriron que a caída do ton podería ser un efecto da recuperación da poboación de baleas desde que se puxo fin á caza comercial nos anos 1970, aínda que o número destes cetáceos é aínda un 10 por cento do que foi a principios de século XX.
“Para os mamíferos mariños, a acústica é a forma en que fan todo. Os humanos son na súa maioría animais visuais, pero os mamíferos mariños viven nun hábitat tridimensional onde a información sonora e acústica supón como navegan, como atopan comida e como se comunican.
As baleas cantantes, como as aves, poden entrar en competencia acústica con outros animais ao tempo que tentan atraer ás súas parellas. Pero se sabe pouco sobre o canto das baleas de Groenlandia: se só os machos fan estes sons, se os distintos exemplares poden compartir cancións e, o máis importante, por que as cambian todo o tempo.
Algo máis do que sabemos moi pouco…
