O lumbrigante americano, un ‘invasor’ e o Tratado Trasatlántico

En pleno debate sobre o escuro Tratado Transatlántico de Comercio e Investimentos (TTIP) , Suecia está a promover a prohibición de importar lumbrigante americano vivo (Homarus americanus) a todos os países membros da Unión Europea. En decembro a Axencia Sueca de Xestión de Augas mariñas e continentais publicou un documento de 89 páxinas no que aparecía en portada  unha fotografía  dun bogavante americano e 13 mencións á súa capacidade de ser considerada como “unha especie exótica invasora”.

Unha vez introducidos nas  augas europeas, serán imposibles de erradicar e probablemente poidan transmitir diversas enfermidades á especie europea de lumbrigante (Homarus gammarus).

Publicidade

Suecia avisa de que estes lumbrigantes americanos poden xerar poboacións híbridas que crezan máis rápido e despracen á especie europea. A Comisión da UE comezará as súas deliberacións sobre a prohibición en xuño.

As vendas de lumbrigante americano vivo a Europa supoñen uns 200 millóns de dólares ao ano.  Os maiores importadores son España, Francia e o Reino Unido. En Suecia o crustáceo máis aprezado é o cangrexo de río, centro dunha tradicional festa de verán.

Publicidade

En 2014 atopáronse ao redor de 24 individuos de lumbrigante americano en Gullmar Fjord na costa oeste de Suecia. Unha das femias americanas portaba ovos fertilizados por un lumbrigante macho europeo.

Descoñécese canto tempo levan os lumbrigantes americanos libres. Segundo o informe algúns lumbrigantes pequenos portaban a goma que se lles poñen aos lumbrigantes importados. Ás veces, algúns importadores manteñen ilegalmente aos individuos en redes ancoradas na costa. Estas redes rompen facilmente facilitando o escape.

Os científicos afirman que o exoesqueleto do lumbrigante americano é máis fino que o do europeo o que os fai máis susceptibles a danos e enfermidades. En xaneiro Noruega prohibiu xa a importación de lumbrigante americano vivo. Noruega e Suecia ofrecen recompensas aos pescadores que capturen lumbrigantes americanos.

Un dos puntos máis debatidos é a afirmación de que os lumbrigantes americanos con pinzas máis fortes e grandes teñen unha vantaxe evolutiva sobre os europeos cando compiten por unha femia. Esta pinza é unha ferramenta necesaria tanto para capturar como para desmembrar unha presa ou para defender o territorio durante a tempada de reprodución. Outros científicos afirman que se o tamaño da pinza fose crucial na evolución e reprodución tamén os lumbrigantes europeos teríana. Atribúen máis importancia a outros factores non relacionados coa pinza e si con feromonas e complexos rituais de reprodución.

O Goberno sueco está en contra e lembra a situación do cangrexo de río europeo ao piques da extinción debido á importación en 1960 do cangrexo de río americano portador de enfermidades para a especie europea.

Moitos pescadores atopan lumbrigantes con cores e aspectos inusuais pero aínda que a cor do caparazón poida dar pistas, a única forma de diferenciar de verdade o Homarus americanus do Homarus gammarus é o ADN.

Outro asunto para o TTIP?

Antonio Figueras
Antonio Figuerashttp://iim.csic.es/es/estructura/11-inmunologia-y-genomica
Profesor de investigación do Centro Superior de Investigacións Científicas no Instituto de Investigacións Mariñas (IIM-CSIC)

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

O océano está cheo de oíntes… e a maioría escoita mellor ca nós

O son viaxa aproximadamente 4,5 veces máis rápido en auga de mar que no aire. Por Antonio Figueras

O microbioma do océano: cando un órgano invisible decide quen sobrevive

Non se trata só de microbios illados, senón de comunidades completas de bacterias, virus, arqueas e protistas, xunto coa súa información xenética e os compostos químicos que producen

Blanca Landa, experta en covid das plantas: “Adestramos cans que xa detectan vexetais infectados”

A investigadora do CSIC coordina un proxecto europeo para mitigar o impacto de 'Xylella fastidiosa', unha bacteria capaz de afectar máis de 700 especies

Un novo método predí a resistencia aos antibióticos da bacteria ‘Helicobacter pylori’

O estudo do CSIC permite saber con antelación que tratamento será máis eficaz para cada paciente