Cantos anos vivirás? Os teus xenes poderían responder, en parte, a esta pregunta. Pero non terían a resposta definitiva. O teu destino non está gravado a lume. É máis, a dieta que leves e a forma na que comas poden determinar a túa lonxevidade. Esta é a premisa dun artigo recentemente publicado na revista Cell, que busca a fórmula dietética óptima para maximizar a nosa saúde. Detrás do artigo están o xerontólogo da Universidade do Sur de California (Estados Unidos) Valter Longo e a investigadora da Universidade de Wisconsin Rozalyn Anderson.
“Exploramos a relación entre os nutrientes, o xaxún, os xenes e a lonxevidade nas especies de vida curta, e conectamos estes vínculos con estudos clínicos e epidemiolóxicos en primates e humanos, incluídos os centenarios”, di Longo en declaracións recollidas por ScienceAlert. De feito, a base do traballo foi a exploración da literatura sobre a lonxevidade e a nutrición nunha variedade de seres vivos, á par que a relacionaban coa nosa especie.
Non hai un método único
De todas formas, os expertos indican que un único método de alimentación non pode ser útil para todos, posto que as nosas diferenzas en canto a xenes e etapas de desenvolvemento serán as que determinarán os riscos e beneficios dos distintos alimentos. As persoas maiores de 65 anos, por exemplo, precisarían engadir un pouco máis de proteína á súa dieta, só para asegurarse de que o seu corpo teña suficiente material para aumentar a masa corporal e protexerse da crecente fraxilidade. Iso si, os investigadores recordan que a mellor maneira de aplicar estes consellos é traballando cun profesional da saúde que se adapte ás necesidades concretas de cada paciente.
O estudo de Longo e Anderson sobre a bibliografía existente ten como obxectivo proporcionar unha base sólida para a investigación en curso no campo das dietas da lonxevidade, que podería mover o debate e proporcionar aos especialistas da saúde unha dieta baseada na evidencia que realmente proporcione vidas máis longas. Aínda que se necesita máis investigación para determinar os detalles (na que Longo xa está a traballar), os tipos de alimentos nos que poderiamos centrarnos nas nosas listas da compra xa están bastante claros.
Menos carne vermella e pouco azucre
Segundo Longo, unha boa cantidade de carbohidratos non refinados, proteínas de orixe vexetal e suficientes graxas de orixe vexetal para cubrir algo menos dun terzo das necesidades enerxéticas é xusto o que se necesita. “Moitos legumes, cereais integrais e verduras; algo de peixe; nada de carne vermella ou procesada e moi pouca carne branca; pouco azucre e cereais refinados; alto consumo de froitos secos e aceite de oliva, e algo de chocolate negro”, di Longo.
Ademais do que se pon no prato, os que desexen gozar dos seus últimos anos tamén terán que planificar cando comer. Programar as comidas dentro dun intervalo de doce horas e incluír un ciclo de cinco días de xaxún cada tres ou catro meses tamén axudará a manter a presión arterial baixo control e os riscos de resistencia á insulina. De todas formas, en ScienceAlert advírtese de que Longo é propietario dunha empresa que fabrica produtos alimentarios para imitar o xaxún, polo que animan a ser precavidos con esta investigación.
Malia iso, non hai nada demasiado controvertido en recomendar que limitemos as carnes vermellas, aumentemos as nosas proteínas vexetais e renunciemos ás comidas de cando en vez se queremos vivir o maior tempo posible. Para todos os interesados, a investigación de Longo e Anderson pode ser unha boa opción para consultar as táboas nutricionais. “Ao adoptar un enfoque baseado en máis dun século de investigación, podemos empezar a definir unha dieta de lonxevidade que representa unha base sólida para as recomendacións nutricionais e para futuras investigacións”, di Longo.
Referencia: Nutrition, longevity and disease: From molecular mechanisms to interventions (Publicado en Cell)
*Este artigo foi publicado orixinalmente no portal de noticias ScienceAlert. Podes lelo na seguinte ligazón.
