Científicos galegos demostran que un fígado graxo debilita o sistema inmune

Un equipo de investigadores do Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) e do Hospital Universitario Fundación de Alcorcón estudou como a obesidade afecta ás principais rutas metabólicas do fígado e á resposta inmune, entre outros factores. Os resultados, publicados na revista Journal of Endocrinology, amosan que un fígado graxo non responde ante un estímulo inflamatorio agudo, como unha infección bacteriana, do mesmo modo que un fígado san. Esta resposta, apuntan os autores do estudo, que foi realizado en peixes cebra, podería ser unha das claves do proceso que fai que a enfermidade do fígado graxo non alcohólico se converta en cancro hepático.
“A obesidade é a principal causa da enfermidade do fígado graxo non alcóholico, un trastorno xeralmente benigno baseado na infiltración de graxa no fígado, pero con capacidade de desenvolver cirrose e evolucionar progresivamente facía a esteatohepatitis non alcohólica e o hepatocarcinoma. Trátase da principal causa de doenza hepática crónica no mundo occidental. Non obstante, aínda que se sospeita que hai factores xenéticos e outras variables, como a inflamación, que é unha peza clave na progresión desta enfermidade, os procesos e xenes afectados no seu desenvolvemento aínda están por clarexarse”, explica o profesor de investigación do CSIC Antonio Figueras, do Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo.

O estudo explica como un fígado graxo pode xerar riscos para a sáude

Para estudar as afeccións que provoca o fígado graxo, os investigadores modificaron a dieta de peixes cebra (Danio rerio). O grupo de peixes sobrealimentados desenvolveu obesidade, mostrou signos de inflamación de fígado progresiva e experimentou unha regulación xénica similar á observada en humanos con estas doenzas.
“O coñecemento dos procesos diferenciais que se levan a cabo no fígado graxo respecto a un fígado san é dunha grande importancia para entender como un proceso presuntamente benigno pode complicarse ata producir un risco importante para a saúde de quen o padece. Deste xeito, podería mellorarse o tratamento desta enfermidade, baseado ata agora na diminución de factores de risco como o sobrepeso mediante axudas hipocaloríficas e exercicio físico”, conclúe Figueras.
O artigo de referencia: Gabriel Forn-Cuní, Monica Varela, CM Fernández-Rodríguez, A Figueras and B Novoa. Liver immune responses to inflammatory stimuli in a diet-obesity model of zebrafish. Journal of Endocrinology. DOI: 10.1530/JOE-14-0398.

Publicidade

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

O océano está cheo de oíntes… e a maioría escoita mellor ca nós

O son viaxa aproximadamente 4,5 veces máis rápido en auga de mar que no aire. Por Antonio Figueras

O microbioma do océano: cando un órgano invisible decide quen sobrevive

Non se trata só de microbios illados, senón de comunidades completas de bacterias, virus, arqueas e protistas, xunto coa súa información xenética e os compostos químicos que producen

Blanca Landa, experta en covid das plantas: “Adestramos cans que xa detectan vexetais infectados”

A investigadora do CSIC coordina un proxecto europeo para mitigar o impacto de 'Xylella fastidiosa', unha bacteria capaz de afectar máis de 700 especies

Ramón Bataller, hepatólogo: “Cada vez que un menor bebe alcol hai un adulto que o fixo posible”

O xefe de Servizo de Hepatoloxía no Hospital Clínic de Barcelona asegura que "non hai un nivel seguro e o consumo diario non é bo para a saúde"