Explicación: o cometa 41P/Tuttle-Giacobini-Kresak posa para un momento Messier nesta instantánea telescópica do 21 de marzo. De feito, comparte o campo de vista de 1 grao de anchura con dúas entradas ben coñecidas do famoso catálogo do século XVIII do astrónomo cazador de cometas. Atravesando os ceos primaverais setentrionais xusto por baixo do Setestrelo, o feble cometa verdello estaba a uns 75 segundos luz do noso fermoso planeta. A poeirenta galaxia espiral Messier 108, vista de canto abaixo no centro, está a máis de 45 millóns de anos luz de distancia. Na parte superior dereita, a nebulosa planetaria cunha estrela central vella pero moi quente Messier 97, semellante a un moucho, está só a uns 12 mil anos luz de distancia, aínda ben dentro da nosa propia galaxia da Vía Láctea. O débil cometa periódico, nomeado polo seu descubridor e re-descubridores, albiscouse por primeira vez en 1858 a non se detectou de novo deica 1907 e 1951. A coincidencia nos cálculos orbitais indicaron que o mesmo cometa se observara en intres moi afastados. Preto da súa mellor aparición e o encontro máis achegado á Terra nuns 100 anos o 1 de abril, o cometa 41P orbita ao Sol cun periodo duns 5,4 anos.
