* Un artigo de 

Case todos aqueles que teñan ou tivesen fillos e fillas saberán do que falamos. Ese día no que observa que o seu fillo non para de rascarse e constata que lle pica moitísimo a cabeza.

Entón acéndense as alarmas e comeza a revisarlle a cabeza debaixo da luz máis potente da que dispón na casa. E de súpeto atópao aí, ‘paseando’ polo coiro cabeludo. Un piollo! O seu fillo ten pediculose. Se aínda non está afeito, é posible que entre en pánico, que lle pique todo o corpo e pense que hai piollos por todas partes: no baño, na cama, no sofá…

Pois ben, pode respirar con tranquilidade, parar a ler este artigo e verá como a batalla contra os piollos pódese gañar cun pouco de axuda. Non é unha tarefa fácil, pero sendo constantes e utilizando os produtos adecuados poderá desfacerse deles en poucos días.

Que pelo prefire o piollo?

Antes de nada, lembremos quen son estes insectos. Os piollos son parasitos do coiro cabeludo que se transmiten facilmente por contacto directo de diferentes cabezas. É dicir, nin saltan nin voan.

Isto fai que esta praga sexa moito máis frecuente en nenos en idade escolar entre os que existe moito contacto físico. Pero en realidade calquera cabeza é susceptible de contraer piollos.

Ademais, o contaxio non ten nada que ver coa hixiene do pelo. É certo que as persoas que desatenden o seu aseo persoal tardan máis en librarse dos piollos pero, certamente, non discriminan cabezas polo seu nivel de limpeza.

A boa noticia é que os piollos do coiro cabeludo non transmiten enfermidades, pero o proído é moi incómodo. Así mesmo, o feito de rascarse de xeito compulsivo pode producir pequenas feridas moi molestas que poderían chegar a infectarse e as infeccións non tratadas, que poden durar anos, adoitan carrexar complicacións. Por todo iso, é mellor eliminalos canto antes.

Peites, produtos químicos e produtos naturais fronte ao piollo

Para eliminalos contamos con diferentes estratexias, aínda que non todas elas son efectivas.

  • Lendreiras: as lendreiras son pequenos peites, de plástico ou metal, coas pugas moi xuntas. O importante non é o seu material senón a distancia entre as pugas. Para que sexa efectivo debe pasarse repetidamente por cada guecho de pelo, desde a raíz ata as puntas. Para maior efectividade pódese utilizar despois de aplicar un tratamento insecticida xa que, desta maneira, eliminaremos coa lendreira os piollos mortos e os ovos.
    Esta estratexia, aínda que efectiva, é longa e tediosa, sobre todo naqueles nenos con pelo longo e abundante, xa que en cada sesión a lendreira debe pasarse por todo o pelo e debe repetirse durante varios días.
    Se non se fai así, algún ovo podería escaparse, converterse en piollo e volver infectar a cabeza do neno. É a técnica máis recomendada para os bebés menores dun ano.
  • Antipiollos con insecticidas químicos. A permetrina 1% é o composto que máis se utilizou tradicionalmente na loita contra os piollos. Actualmente é o tratamento máis elixido dado que foi moi estudado e é seguro. Tras unha soa aplicación duns 30 minutos, mantén a súa actividade durante 7 días.
    Con todo, determinadas cepas de piollos crearon resistencias e son inmunes á acción deste composto. Para evitar a aparición de resistencias, en ocasións, utilízase en combinación con outros principios activos.
    Se pasados sete días tras o tratamento obsérvanse aínda piollos, debe optarse por outra alternativa. Hai, por exemplo, pediculicidas químicos máis potentes pero, teñen, obviamente, maior risco no seu uso. Por iso non se recomendan como primeira elección.
  • Antipiollos oclusivos: as siliconas son consideradas un parasiticida natural que actúa envolvendo e afogando aos piollos. Con todo, a diferenza da permetrina, estas non matan os ovos. Por iso, deben aplicarse mínimo en dúas veces para acabar cos piollos nados durante os sete días posteriores á primeira aplicación.
    Este tratamento recoméndase en nenos con coiro cabeludo sensible, pel atópica ou asmáticos e para mulleres embarazadas ou en período de lactación. Tamén nos casos nos que os piollos sexan resistentes á permetrina.
    Doutra banda, o alcol bencílico actúa tamén envolvendo e afogando aos piollos. Non mata, por tanto, aos ovos e, do mesmo xeito que as siliconas, débese reaplicar durante varios días. Recoméndase para nenos a partir de 6 meses.

Facer revisións periódicas e evitar os remedios caseiros

Como tratamento caseiro utilizouse tradicionalmente o vinagre, pero este produto non mata o piollo. Apenas disolve a substancia que fixa os ovos ao coiro cabeludo. Así que, en todo caso, podería empregarse como adxuvante antes de usar a lendreira. En ningún caso deberá aplicarse tras realizar un tratamento insecticida xa que eliminaría o seu efecto residual.

Por outra banda, o popular aceite de árbore de té, a pesar da fama que conseguiu, non demostrou a súa eficacia como repelente (e menos aínda como pediculicida).

En calquera caso, é conveniente que revise con frecuencia a cabeza dos seus fillos e fillas, especialmente se reciben unha notificación do colexio na que indiquen que hai pediculose nas clases.

Nestas ocasións pódese aplicar un repelente de piollos todos os días e pasar a lendreira periodicamente para evitar que os colla. Tamén se pode engadir un aclarado con vinagre para despegar os posibles ovos de piollo.

A prevención é fundamental xa que se hai outros nenos con pediculose na contorna do noso fillo é bastante frecuente que se siga reinfectando aínda que os eliminemos por completo unha e outra vez.


* O artigo está asinado por Marta González Álvarez, directora do Master de Dermofarmacia y Cosmética da Universidad Miguel Hernández (UMH); Isabel González Álvarez, profesora titular da área de Farmacia e Tecnoloxía Farmacéutica da mesma institución, e María del Val Bermejo Sanz, catedrática da área de Farmacia e Tecnoloxía Farmacéutica, tamén na UMH. Bárbara Sánchez Dengra, bolseira FPU da área de Farmacia e Tecnoloxía Farmacéutica na Universidade Miguel Hernández, colaborou na elaboración deste artigo.

Cláusula de divulgación: non reciben salarios, nin exercen labores de consultoría, nin posúen accións, nin reciben financiamento de ningunha compañía ou organización que poida obter beneficio deste artigo, e declararon carecer de vínculos relevantes máis aló do posto académico citado.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.