NGC 2903: unha xoia perdida en Leo

NGC 2903
Créditos da imaxe e copyright: Tony Hallas.

Explicación: a galaxia espiral barrada NGC 2903 está só a uns 20 millóns de anos luz de distancia. Popular entre os astrónomos afeccionados, brilla na constelación setentrional de primavera de Leo, preto do alto da cabeza do león. Esa parte da constelación óllase coma unha interrogación ao revés ou unha fouce. NGC 2903, unha das galaxias máis brillantes que se pode mirar desde o hemisferio norte, está desaparecida abraiantamente do famoso catálogo de Charles Messier de atraccións celestes. Esta imaxe en, cor cunha definición, impresionante desde un telescopio terrestre pequeno fachendea de preciosos brazos espirais da galaxia perfilados por cúmuulos de estrelas azuis e novas e rexións de formación estelar rosadas. Están incluídos detalles intrigantes do núcleo brillante de NGC 2903, unha mestura destacada de cúmulos novos e vellos con inmensas nubes de gas e po. De feito, NGC 2903 exhibe un índice excepcional de actividade de formación estelar preto do seu centro, tamén brillante nas bandas de raios X, ultravioleta, infravermello e radio. NGC 2903, xusto un pouco máis pequena cá nosa propia Vía Láctea, ten uns 80.000 anos luz de diámetro.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Descuberto un sistema planetario ‘ao revés’ que desafía as teorías da formación astronómica

O achado dun mundo rochoso na periferia da estrela LHS 1903 suxire que os planetas tamén poden formarse de forma secuencial en contornas sen gas

Descubertas novas pistas sobre a orixe de Theia, o hipotético planeta que formou a Lúa

Unha análise de isótopos de rocas lunares e terrestres revela que o obxecto celeste chocou contra a Terra e deu lugar ao noso satélite fai 4.500 millóns de anos

Astronomía de multimensaxeiro: o Universo contado en luz, ondas e partículas

O IGFAE participa en grandes colaboracións internacionais para combinar múltiples sinais cósmicos co obxectivo de comprender mellor os fenómenos máis extremos e invisibles do cosmos

A primeira astrónoma galega, Antonia Ferrín Moreiras, dá nome a un asteroide

A Unión Astronómica Internacional homenaxea a primeira doutora da disciplina en España