A Terra no equinoccio

Créditos do vídeo: Roscosmos / NTSOMZ / zelenyikot.livejournal.com
Cortesía: Igor Tirsky, Vitaliy Egorov

Explicación: a Terra no equinoccio. Durante as vindeiras 24 horas, o día e a noite teñen case a mesma duración por todo o planeta Terra. Tecnicamente, o equinoccio ten lugar ás 2:29 a.m. Tempo Universal de mañá, pero isto ocorre hoxe en América do Norte e do Sur. Este equinoccio de setembro é o sinal de que o inverno se achega no hemisferio setentrional e o verán se achega no sur. No equinoccio, a liña da Terra divisoria entre a metade alumeada polo Sol e a metade nocturna pasa temporalmente ao través dos polos norte e sur de rotación. Esta liña divisoria amósase ben polo miúdo no vídeo amosado, realizado polo satélite ruso de meteoroloxía Elektro-L durante o equinoccio de setembro do ano pasado. O satélite Elektro-L está en órbita xeoestacionaria sobre un punto do ecuador da Terra e sempre apunta directamente á mesma. A gravación publicada amosa unha vídeo secuencia para un día completo so redor do equinoccio, cunha imaxe nova tirada cada 30 minutos. Poden verse os movementos da nubes aseí como o reflexos do Sol mentres o día progresa. O vindeiro equinoccio da Terra está programado para marzo.

Publicidade

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
Please enter your name here

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Relacionadas

Así se ve a Terra en tempo real e en 4K dende a Estación Espacial Internacional

A plataforma SatélitesArg reúne emisións da NASA e da empresa británica SEN para mostrar paisaxes do planeta a 400 quilómetros de altitude

Descubertas novas pistas sobre a orixe de Theia, o hipotético planeta que formou a Lúa

Unha análise de isótopos de rocas lunares e terrestres revela que o obxecto celeste chocou contra a Terra e deu lugar ao noso satélite fai 4.500 millóns de anos

Astronomía de multimensaxeiro: o Universo contado en luz, ondas e partículas

O IGFAE participa en grandes colaboracións internacionais para combinar múltiples sinais cósmicos co obxectivo de comprender mellor os fenómenos máis extremos e invisibles do cosmos

A primeira astrónoma galega, Antonia Ferrín Moreiras, dá nome a un asteroide

A Unión Astronómica Internacional homenaxea a primeira doutora da disciplina en España