Un artigo de

Quizais nota que, co paso dos anos, o seu oído xa non é o mesmo de sempre. Ou que cando lle falan non logra percibir adecuadamente a información que o seu interlocutor quérelle transmitir, xa sexa polo ruído de fondo ou simplemente porque non o escoita ben. De ser así, vostede podería sufrir unha perda de audición.

Esta prodúcese cando o son do exterior non logra entrar de maneira adecuada no oído, xa sexa por alteracións no noso órgano ou no nervio auditivo. Como consecuencia, o cerebro non pode interpretar correctamente o estímulo que estamos a escoitar.

Son moitas as persoas que a sofren. Só en Estados Unidos, case a metade dos individuos maiores de 65 anos ten algún grao de perda no sentido da audición. No mundo, a cifra ascende aos 1.500 millóns de afectados.

A perda de audición xera graves alteracións na comunicación das persoas afectadas, porque entorpece a recepción das mensaxes orais ou os sons externos. En moitos casos, reduce a autonomía persoal e afecta ao correcto desenvolvemento de relacións de afecto ou as interaccións sociais.

Envellecemento e ruídos fortes

Debido ao dano celular acumulado ao longo de todo o ciclo vital, o envellecemento é un dos principais factores que aumentan as posibilidades de perder audición. Outros causantes son os ruídos fortes, a herdanza xenética, algúns medicamentos tóxicos para o oído e enfermidades como a meninxite. Todos eles poden danar as células ciliadas que se atopan en a cóclea, o noso principal órgano da audición.

Ademais, nos últimos tempos observouse que nas grandes urbes existen potentes emisores de ruídos, como o tráfico rodado ou as obras de construción, que tamén poden ter un impacto negativo.

Consecuencias da perda de audición

A perda de audición asóciase a múltiples condicións de saúde desfavorables, como a depresión, o illamento social ou a deterioración cognitiva. Cabe resaltar que é o principal factor de risco para sufrir demencia na mediana idade.

Por outra banda, observouse que podería ser un marcador fisiolóxico para detectar a síndrome de fraxilidade, unha enfermidade asociada coa mortalidade e a dis-capacidade nos adultos maiores.

Actualmente, a perda de audición relacionada con idade non ten cura; só se pode mellorar parcialmente a sensación sonora das persoas que a padecen. Dentro dos tratamentos máis coñecidos, atopamos os audiófonos e os implantes cocleares. Con todo, estes dispositivos electrónicos presentan dúas desvantaxes: o seu elevado prezo e a calidade do son que proporcionan, diferente á dun oído san.

Sumado ao anterior, observouse en múltiples investigacións que a constancia dos pacientes no uso destes aparellos deixa moito que desexar, principalmente polo seu difícil manexo, o prezo da batería e a necesidade de limpalo e sometelo a calibracións periódicas. De aí a importancia da prevención.

Estratexias de prevención

Unha adecuada protección fronte a ruídos de alta intensidade, escoitar música a un volume baixo ou non utilizar auriculares poden mitigar o impacto da alta presión sonora sobre o sistema auditivo.

Ultimamente realizáronse grandes esforzos neste sentido. Por exemplo, en España implementáronse novas políticas públicas sobre os niveis máximos e tempos que un traballador pode estar exposto ao ruído, así como  plans para reducir a contaminación acústica nas cidades.

Coas súas investigacións, a comunidade científica internacional tamén desvelou que certos hábitos sans poden manter os nosos oídos en forma. Entre outras cousas, incorporar na nosa dieta alimentos como froitas, verduras, froitos secos e peixe, ademais de prescindir de carnes procesadas e sal. Por riba, unha alimentación rica en ácidos graxos poliinsaturados podería reducir o risco de perda de audición nos adultos.

Outros costumes saudables cun impacto positivo inclúen realizar exercicio físico de forma periódica, evitar o consumo excesivo de alcol, tratar de durmir entre sete e oito horas ao día e manter condutas que favorezan o soño reparador. Ademais, do mesmo xeito que ocorre coas enfermidades crónicas, observouse que non fumar reduce as probabilidades de perder audición.

Os resultados dos nosos estudos e do resto da comunidade científica apuntan a que debemos reducir substancialmente a exposición a sons de alta intensidade, diminuír a contaminación acústica e manter estilos de vida saudables. Pequenos cambios nos nosos hábitos poden contribuír significativamente a evitar unha perda de audición no futuro.


*Humberto Yébenes Briones. Investigador postdoutoral. Epidemioloxía e Saúde Pública. Universidade Autónoma de Madrid

*Esther López-García. Profesora de Epidemioloxía. Universidade Autónoma de Madrid

*Francisco Félix Caballero Díaz. Profesor de Bio-estatística. Universidade Autónoma de Madrid

Cláusula de divulgación. As persoas asinantes non son asalariadas, nin consultoras, nin posúen accións, nin reciben financiamento de ningunha compañía ou organización que poida obter beneficio deste artigo, e declararon carecer de vínculos relevantes máis aló do cargo académico citado anteriormente.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.