Otobot é un robot autónomo totalmente brando. Unha rede neumática (rosa) está incrustada dentro do corpo e os brazos accionadores hiperelásticos (azul claro) /Universidade de Harvard.

Otobot é un robot autónomo totalmente brando. Unha rede neumática (rosa) está incrustada dentro do corpo e os brazos accionadores hiperelásticos (azul claro) /Universidade de Harvard.

O polbo inspira o primeiro robot blando autónomo

Otobot é un robot autónomo totalmente brando. Unha rede neumática (rosa) está incrustada dentro do corpo e os brazos accionadores hiperelásticos (azul claro) /Universidade de Harvard.

Otobot é un robot autónomo totalmente brando. Unha rede neumática (rosa) está incrustada dentro do corpo e os brazos accionadores hiperelásticos (azul claro) /Universidade de Harvard.

Un equipo de investigadores, liderado pola Universidade de Harvard (EE UU), creou Octobot, un robot brando con forma de polbo e totalmente autónomo. Os resultados do traballo publícanse esta semana na revista Nature.

Un dos problemas que existía no desenvolvemento destes robots feitos con materiais brandos era a alimentación enerxética, xa que ata agora era necesario o uso de cables, baterías ou outros compoñentes de electrónica tradicional.

Segundo explica Ryan Truby, científico do Wyss Institute for Biologically Inspired Engineering de Harvard e un dos autores, “moitos grupos de investigación de todo o mundo están interesados na creación de robots feitos de materiais brandos, pero estes sistemas aínda requiren fontes de enerxía e electrónica convencionais que dificultan o seu desenvolvemento e as súas posibles aplicacións”.

Truby indica que resolveron este reto ?mediante o uso combinado dun combustible peróxido de hidróxeno e un circuíto lóxico de microfluidos, que permitiu facer un robot brando autónomo sen necesidade de recorrer ás fontes de enerxía nin aos sistemas electrónicos típicos?.

Os robots brandos poderán ser usados en aplicacións de biomedicina e tecnoloxía portátil

O enxeñeiro indica que na fabricación de Octobot usouse unha mestura de litografía branda, pezas de fundición, e unha nova técnica de impresión 3D embebida chamada EMB3D.

“En total –engade- utilizamos tres tipos diferentes de materiais para facer o robot: PDMS, un caucho de silicona común; un xel ao que chamamos “tinta fuxitiva”, usada para imprimir as redes actuadoras do dispositivo, e reservorios de combustible. Tamén incluímos unha tinta catalítica que transporta partículas de platino que se converten en catalizadores para a descomposición de combustible”.

A actual versión de Octobot ten unha autonomía de 10 minutos. “Con todo, a nosa estratexia de deseño permitiranos no futuro que estes robots funcionen con duracións moito máis amplas, practicamente do tempo que se desexe”, sinala

Respecto das aplicacións, Truby destaca que este tipo de robots brandos son máis seguros e adecuados en aplicacións que inclúan unha interface entre máquinas e humanos. “Poderán ser usados en biomedicina e en tecnoloxía wearable“, subliña.

Os robots brandos son resistentes e teñen a capacidade de adaptarse a algunhas contornas naturais mellor que os convencionais feitos de materiais ríxidos. O novo enfoque de deseño e fabricación senta as bases para unha nova xeración de robots autónomos capaces de realizar funcións máis complexas, din os autores.

Podes consultar o estudo completo
publicado na revista Nature 

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.