De esquerda a dereita, Fernando Alcalde, Pablo González e Alvaro Lozano. Foto: USC.
De esquerda a dereita, Fernando Alcalde, Pablo González e Alvaro Lozano. Foto: USC.

A mellor defensa é unha boa organización, tamén na selección natural

É un dito frecuente, no deporte e noutros aspectos da vida: a mellor defensa é unha boa organización. E acábano de demostrar tamén investigadores da Facultade de Matemáticas da Universidade de Santiago de Compostela e do Centro Universitario de Defensa de Zaragoza. O traballo dirixido por Fernando Alcalde, no que tamén participaron Pablo González Sequeiros e Álvaro Lozano Rojo, estudou se a estrutura dun organismo podía reverter o proceso habitual no que, comparado cun organismo homoxéneo ou carente de estrutura, a probabilidade de que un patóxeno se estenda por todo ese organismo se amplifica a medida que aumenta a virulencia do ataque.

Os resultados da investigación responden afirmativamente a esta interrogante. E demostran matematicamente que a probabilidade de que o efecto da selección natural na extensión dun hipotético patóxeno pode verse reducido en función da estrutura adoptada polo organismo.

Os autores demostran como a defensa dos organismos mellora se dispoñen de estruturas axeitadas

Con anterioridade a este novo achado, do que agora dá conta a revista PLOS ONE no artigo Evolutionary regime transitions in strutured populations o equipo partía de traballos previos nos que descobren a existencia de arquitecturas (deseños) que reducen a probabilidade de invasión dunha rede fronte ao ataque de patóxenos, así como sobre a complexidade de cableado en redes biolóxicas e tecnolóxicas.

En modelos simples, o equipo de matemáticos mostra neste novo traballo en PLOS ONE a posibilidade de transicións múltiples entre os fenómenos de amplificación e redución da selección natural seguindo patróns moi particulares. Os mesmos investigadores xa apuntan que agora “o reto é identificar os mecanismos estruturais que favorecen este tipo de robustez fronte á invasión, tanto en modelos simples como en redes neuronais e cerebrais de distintas especies”.

Os autores deste novo traballo intégranse como equipo no grupo interuniversitario ECSING e no grupo interdepartamental BIOMAT Data Analysis da USC que coordina o profesor Antonio Gómez Tato. Creado recentemente, BIOMAT céntrase na investigación en Biomatemáticas e na análise de datos xenéticos e xenómicos. O proxecto conta co financiamento da Axencia Estatal de Investigación e a Xunta de Galicia a través do seu programa de axudas de consolidación para grupos con potencial de crecemento. Tamén colaboran o goberno de Aragón e o Centro Universitario da Defensa de Zaragoza.

DEIXAR UNHA RESPOSTA

Please enter your comment!
POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.

Please enter your name here

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.