A aplicación calcula as probabilidades de chegar a ser investigador principal.

A aplicación calcula as probabilidades de chegar a ser investigador principal.

Un modelo matemático permite saber que científico chegará a ter praza propia

Hai unha praza por cada 200 investigadores avanzados e un equipo internacional crea unha web para predicir o seu futuro

Que debe facer un investigador para ser líder? Todos os científicos se enfrontan a esta pregunta nalgún momento da súa carreira. Agora, un equipo liderado pola Universidade Pompeu Fabra (UPF) deseñou un modelo predictivo dispoñible en Internet que calcula o éxito científico baseándose no historial de publicacións.

O modelo matemático foi desenvolvido por investigadores do Instituto Weizmann de Ciencia, en Israel, e as universidades de Washington (Seattle) e Pompeu Fabra (Barcelona). O algoritmo pode predicir quen se converterá en investigador principal a partir dunha grande base de datos con publicacións científicas. A ferramenta, que se chama PiPredictor, está dispoñible en internet.

Menos dun 10% dos doutorandos chegarán a investigadores principais

O traballo foi dirixido por Lucas Carey, investigador do departamento de Ciencias Experimentais da UPF. Carey destaca que “hai moitos máis estudantes de doutorado que prazas de profesor”. Este exceso débese a factores como os recortes orzamentarios, o estancamento do financiamento, e o feito de que os científicos líderes rara vez abandonan voluntariamente o seu posto de traballo mentres son novos. Polo tanto, menos do 10% dos estudantes de doutorado converteranse en investigadores ao longo da súa carreira. Deste xeito, o ámbito profesional científico vólvese moi competitivo. “De media, estímase que hai douscentos candidatos por cada praza dispoñible”, engade. De feito, as estatísticas din que só 1 de cada 200 doutores chegan a obter unha praza de investigación.

Para determinar que elementos curriculares dun aspirante son predictivos de éxito ou de fracaso, Carey e os seus colegas reuniron os rexistros de publicacións de 25.000 científicos. Na lista de autores que acompaña a un artigo, a posición de cada un é un bo indicador da súa situación académica, dado que os líderes de equipo adoitan situarse os últimos. Tendo isto en conta, o programa informático é capaz de inferir cales se converterán en investigadores principais ao longo do tempo e en canto tempo. Ademais, o software ‘aprende’ a distinguir que tipo de currículo está asociado co éxito académico.

O algoritmo emprega rexistros de publicacións de 25.000 científicos

A predición é informativa, como sinalan os investigadores. Poden intervir outros factores, como por exemplo os contactos persoais relacionados coa produción científica. Ademais, o traballo revela que o prestixio da revista na que un científico publica é moito máis importante que o número de veces que o traballo é citado por outros, o que suxire que a calidade percibida supera a calidade científica real.

“Hoxe en día segue a ser un tema de debate como medir a calidade da ciencia e dos científicos. Sen dúbida, este tipo de estudos axudan a reavivar o debate, co obxectivo final de facer a ciencia e as súas institucións académicas máis transparentes e produtivas para o beneficio da humanidade,” conclúe o investigador da UPF.

Aquí podes acceder
á web de PiPredictor

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.