PROYECTO MAGALLANES RENOVABLES. MONTAJE DEL PROTOTIPO EN ASTILLEROS CARDAMA.

Construción do prototipo nos estaleiros Cardama de Vigo.

A batea dos dous megavatios

Magallanes Renovables ultima nuns estaleiros de Vigo o artefacto flotante que permitirá obter enerxía eléctrica das mareas

bandera-galicia Español bandera-uk English

O sol ocúltase, o vento é caprichoso, as presas sécanse… As enerxías renovables teñen que enfrontarse aos vontades das súas propias fontes naturais, virtualmente inesgotables, pero cada unha coas súas condicións innegociables. Distinto é o caso das mareas. Indefectiblemente, unha gran masa de auga móvese durante pouco máis de seis horas do mar cara á costa, para a continuación cambiar de sentido durante o mesmo tempo. E así unha e outra vez, constantemente, de forma absolutamente predicible e a velocidades que en determinados puntos do planeta superan os 10 nós (18 quilómetros por hora). É un movemento demasiado tentador como para non intentar convertelo en electricidade.

O artefacto, de 35 toneladas, producirá ata dous megavatios de potencia

Diso trata o proxecto de Magallanes Renovables, unha empresa con base en Redondela que está decidida a espremer unha boa cantidade de megavatios do mar. Non a través das ondas, como fai a enerxía undimotriz, nin do vento, como a eólica mariña, senón das grandes correntes que seguen os ditados da acción gravitatoria do Sol e a Lúa sobre a Terra. E para conseguilo, nos estaleiros Cardama de Vigo conclúese actualmente o prototipo que haberá de obrar o prodixio, un trimarán flotante de 350 toneladas de peso no que se incrustarán unhas hélices de 19 metros de diámetro. O seu gran desafío é lograr aproveitar os movementos de auga de ida e volta, cun ángulo de xiro de 270 graos que permita ás pas traballar de forma constante 24 horas ao día.

PROYECTO MAGALLANES RENOVABLES. MONTAJE Y CONSTRUCCIÓN EN ASTILLEROS CARDAMA.

Unha das grandes pezas do prototipo.

Non é a primeira vez que un proxecto se formula extraer enerxía das mareas. Pero, ademais dun ángulo de xiro que facilite unha produción constante, o proxecto de Magallanes conta con outro grande aliado: o seu carácter flotante. Tratándose dun proxecto galego, só había que observar as rías e fixar a atención nas bateas. Como elas, o trimarán de Magallanes Renovables mantense a rentes de auga, mesmo levemente por debaixo dela, ancorado ao fondo. E ese detalle aparentemente nimio presenta unhas vantaxes cruciais. Non só na redución do impacto visual, nada desdeñable, senón sobre todo no que ao mantemento do artefacto se refire. Fronte aos proxectos que formulan estruturas construídas sobre o fondo mariño, agresivas co medio e de difícil mantemento, o enxeño galego non necesita grandes piares nin infraestruturas. Simplemente un sistema eficaz de ancoraxe, que permite ademais aproveitar a maior velocidade das correntes nas zonas máis próximas á superficie.

Simulacións

“O mantemento foi sempre o gran talón de Aquiles deste tipo de proxectos. O noso non é o primeiro que aproveita a forza das mareas, pero nós o que permitimos é que se poida acceder en barco á instalación e arranxala in situ ante calquera problema que se poida xerar”, explica Pablo Mansilla, coordinador técnico do proxecto. Consumadas todas as simulacións na pantalla dos ordenadores, o artefacto superou en 2014 os ensaios oficiais cun prototipo a escala 1:10 no Centro Europeo de Enerxías Mariñas (EMEC, nas súas siglas en inglés), nas Illas Orcadas (Escocia). A empresa creada en 2007 para desenvolver a tecnoloxía encara agora a fase final de ensamblaxe e construción do primeiro prototipo a escala real, que antes de que finalice o ano se enfrontará ás verdadeiras dificultades que se encontrará no mar.

O carácter flotante do trimarán galego facilita o seu mantemento

“A marea está na actualidade no mesmo estado de desenvolvemento que o vento hai 20 anos; é o futuro”, afirma un voceiro da compañía. As estimacións da Axencia Internacional da Enerxía calculan que das mareas poderían obterse polo menos 1,2 millóns de megavatios ao ano, un 7,5% de toda a enerxía mundial. Un só aparato como o que se constrúe en Galicia, cos seus 25 metros de calado, outros tantos de manga e 42 de eslora, pode obter dous megas de potencia. “Un parque de 200 plataformas sería suficiente para dotar de enerxía a unha cidade como Vigo“, precisa a mesma fonte.

MAGALLANEs2

Probas realizadas cun prototipo a escala.

Pero o obxectivo de Magallanes, liderado pola empresa Partenón, con Francisco Cardama e CNV Naval Architects como asociados, non consiste en comercializar a electricidade. Iso é tarefa dos potenciais clientes, as grandes compañías do sector. O que pretende o proxecto nacido no ámbito de Vigo en 2007 é vender o seu trimarán. Isto é: xerar industria, unha industria que se desenvolvería nuns estaleiros necesitados de pedidos como son os galegos. Non é casualidade que nacese nun ámbito industrial, tecnolóxico e profesional tan vinculado á industria do mar como a ría de Vigo, onde ao longo dos anos se xerou o talento e o coñecemento suficientes para abordar a plataforma flotante.

O proxecto conta co apoio da Xunta, a través do plan galego de I+D, e dos investigadores de universidades e centros tecnolóxicos que colaboraron no desenvolvemento do modelo. “É pura investigación e desenvolvemento”, resume o coordinador técnico. “Temos dez persoas traballando de forma constante no departamento de I+D, pero as colaboracións externas son constantes, con outros 40 ou 45 profesionais, ademais dun elevado número de empresas coas que colaboramos para a obtención especializada das distintas pezas”, engade.

As 10 rexións máis aptas para a extracción deste tipo de enerxía son a costa norte de Australia o Mar de Xapón o Mar Amarelo en Corea, a costa de Chile, a costa arxentina na Patagonia, a costa noroeste de Estados Unidos, o estreito de Hudson en Canadá, a costa norte de Escocia, a costa noroccidental de Francia e o estreito de Xibraltar. Nelas puxeron o ollo as compañías interesadas na enerxía mareomotora. Esta vez, Galicia, en cuxas praias as mareas abren un espazo de decenas de metros entre preamar e baixamar, non pon os seus recursos naturais, senón a capacidade industrial e o coñecemento.

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.