Antonio Casares Rodríguez.

Antonio Casares Rodríguez.

Unha tese afonda na figura do químico Antonio Casares

O catedrático da USC destacou polos seus estudos do cloroformo no século XIX

A través dun pormenorizado estudo biográfico da figura de Antonio Casares Rodríguez (Monforte de Lemos, 1812-Santiago de Compostela, 1888), a licenciada en Física e Historia María Luisa Losada Sanmartín revisa na súa tese aspectos esenciais da ciencia en España durante o século XIX así como a relación entre un experto en química e a sociedade á que se vincula.

A investigación ‘Antonio Casares: Ideología, ciencia y sociedad en la Universidad de Santiago en el s. XIX’ aborda o labor pioneiro de Casares no terreo da investigación e a divulgación da química así como o proceso de formación e consolidación como experto recoñecido dentro e fóra das nosas fronteiras. A variada documentación empregada incorpora ademais datos inéditos sobre Antonio Casares sobre, por exemplo, a súa implicación en política. “Os escasos escritos privados que puidemos localizar achegáronnos valiosos detalles acerca de cómo pensaba Casares”, explica Losada, que realizou o doutoramento en Historia da Ciencia.

María Luísa Losada.

María Luísa Losada.

O traballo engade tamén información sobre outros personaxes e científicos da súa época como Vicente Vázquez Queipo e Víctor López Seoane, podendo así estudar o contexto científico e social no que actuaron e as relacións que estableceron, así como o papel que estes factores xogaron tanto no ámbito persoal como profesional. “O feito de considerar as aventuras e desventuras doutros dous homes de ciencia paisanos e coetáneos e relacionados con Casares permite unha visión comparada en canto a traxectorias e expectativas, no contexto dunha sociedade en constante cambio e sometida a fortes tensións derivadas da crise económica e os sucesos políticos”, explica a autora.

Casares foi un pioneiro da luz eléctrica, que estreou en Santiago

A investigación comeza abordando a formación académica que recibiu Casares e os seus primeiros pasos no que máis tarde sería a súa profesión, a química analítica. Parello ao inicio da súa traxectoria estúdase tamén a dun paisano seu e profesor en Valladolid, Vicente Vázquez, cuxas particulares circunstancias levan a falar dun grupo de presión galego en Madrid naqueles anos.

Casares chega a Compostela en 1836, cidade na que exerce como profesor ata 1850, ano no que viaxa a París e que, tras a transcendencia mediática da súa participación nas experiencias co cloroformo, supuxo a súa definitiva consagración como unha autoridade científica. Un ano máis tarde, de feito, faría partícipes aos habitantes de Compostela do misterio da luz eléctrica.

A faceta colaborativa de Casares ponse tamén de manifesto no traballo de María Luisa Losada, que destaca o moi coñecido caso dos experimentos da anestesia clorofórmica cun grupo de médicos da facultade de Medicina e a ata agora inédita relación con Víctor López Seoane, médico e naturalista coruñés necesitado da axuda de Casares en diferentes momentos da súa vida. Para a autora, destas experiencias constátase “a importancia dos camiños da información científica e o seu papel á hora de reforzar a lexitimidade do experto”.

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.