Superficie da dentina que marca os puntos de referencia empregados para capturar a forma das moas.

Superficie da dentina que marca os puntos de referencia empregados para capturar a forma das moas.

Un estudo en 3D das moas de Atapuerca constata as semellanzas cos neandertais

A galega María Martinón asina un artigo no que se atopan vínculos entre os poboadores de Atapuerca e o "neanderthalensis"

O equipo de Antropoloxía Dental do Cenieh (Centro Nacional de Investigación sobre la Evolución Humana), centro que dirixe a galega María Martinón, particpou nun estudo internacional que analizou os molares inferiores da poboación do xacemento de Sima de los Huesos, en Atapuerca, atopando novos datos das súas semellanzas cos neandertais. A investigación, na que tamén traballaron científicos da University College de Londres, analizou 85 molares a través de microtomografía axial computarizada, o que permitiu obter seccións virtuais de gran resolución en tres dimensións.

Os resultados do traballo foron publicados na revista American Journal of Physical AnthropologyAta o de agora, as análises deste tipo baseábanse no uso de imaxes bidimensionais. Pero a aplicación de novas tecnoloxías, como micro TAC e programas de reconstrucción 3D como Amira, fixeron posible este primeiro traballo de morfometría xeométrica en tres dimensións.

María Martinón Torres é doutora en Medicina e Cirurxía pola USC e especialista en Antropoloxía. Imaxe: CENIEH.

María Martinón Torres é doutora en Medicina e Cirurxía pola USC e especialista en Antropoloxía. Imaxe: CENIEH.

“Cos resultados obtidos puidemos ratificar unha vez máis as semellanzas existentes entre a poboación da Sima de los Huesos e os neandertais e as diferenzas entre estes con respecto a Homo Sapiens“, explica María Martinón Torres. Con todo, aínda coas notables afinidades co Homo neanderthalensis, a poboación desta Sima presenta unha menor variabilidade intrapoboacional e exhibe algúns trazos aínda máis derivados que os propios neandertais.

O principal obxectivo dos autores, alén de revisar as hipóteses actuais que explican a orixe dos neandertais, foi comprobar a fiabilidade do modelo de acreción neandertal, que suxire que as características desta especie non se desenvolveron de xeito lineal e continuado, senón, pola contra, en diferentes épocas e ‘a saltos’.

“Os resultados favorecen a teoría dun escenario evolutivo máis complexo para o continente europeo durante o Pleistoceno Medio, coa coexistencia de diferentes poboacións e sen descartar a posible hibridación entre eles”, conclúe a galega María Martinón.

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.