'Sigsbeia oloughlini' atopada en Australia / C.Harding

'Sigsbeia oloughlini' atopada en Australia / C.Harding

Pasarela de estrelas no fondo do mar

A revista Nature sorprende cun catálogo de 2.099 especies dos fondos mariños con aspecto de estrelas de mar

'Sigsbeia oloughlini' atopada en Australia / C.Harding

‘Sigsbeia oloughlini’ atopada en Australia / C.Harding

Un milleiro de expedicións de investigación serviron para que un equipo de científicos publique na revista Nature a distribución global de miles de especies de organismos de aspecto parecido ás estrelas de mar. Os seus resultados axudarán a sentar as bases para futuros esforzos de conservación do fondo do océano.

'Astrogymnotes hamishia' de Nueva Caledonia C.Harding

‘Astrogymnotes hamishia’ de Nueva Caledonia C.Harding

As contornas de augas profundas representan a superficie máis grande e menos explorada dos ecosistemas da Terra. Con todo, estes fondos mariños enfróntanse cada día máis a unha crecente presión da pesca de altura e da minería. A pesares de ser o hábitat natural dunha gran variedade de vida, a diversidade das especies que a habitan é pouco coñecida e non se ha tiña feito ata agora unha avaliación global da devandita riqueza natural.

Amphipholis linopneusti, especie de ofiuroideos estudiada en la investigación procedente de Nueva Caledonia C.Harding

Amphipholis linopneusti, especie de ofiuroideos estudiada en la investigación procedente de Nueva Caledonia C.Harding

Científicos de varias institucións de Reino Unido, Australia e Canadá recompilaron a información obtida nun milleiro de expedicións oceanográficas para coñecer os patróns da biodiversidade nas profundidades do océano. Segundo as súas estimacións, os modelos biolóxicos destas augas son fundamentalmente diferentes dos que rexen a riqueza de especies en augas pouco profundas ou en terra, dacordo co artigo publicado na revista Nature.

'Macrophiothrix spongicola' hallada en Australia J.Finn

‘Macrophiothrix spongicola’ hallada en Australia J.Finn

Skipton Woolley, investigador do Museo Vitoria de Melbourne (Australia) que lidera o traballo, presenta xunto ao seu equipo a distribución de 2.099 especies de ofiuroideos e doutros organismos eurihalinos. O estudo comparou os patróns de biodiversidade en tres profundidades diferentes do océano: a plataforma continental (de 20 a 200 m), a parte superior do noiro continental (200 a 2.000 m) e de alta mar (de 2.000 A 6.500 m).

Aquí podes atopar
o artigo na revista Nature

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.