Traballos arqueolóxicos na Cova de Eirós (Triacastela).

Traballos arqueolóxicos na Cova de Eirós (Triacastela).

A Cova de Eirós ten a clave da extinción dos Neandertais

Un equipo científico da USC analizou os pequenos vertebrados nesta importante caverna de Lugo

“A extinción das poboacións neandertais resultaron dunha combinación de diferentes factores e non pode explicarse unicamente polas condicións paleoambientais e paleoclimáticas. Nun contexto de cambios ambientais e estratexias de subsistencia, a presenza dunha nova poboación rival nos seus territorios poden ter disparado a presión e a inestabilidade entre as poboacións de neandertais tardías”. Esta é a conclusión á que chegou un equipo de investigadores da Universidade de Santiago de Compostela, nun estudo realizado no 2016, coa colaboración da Universidade de Rovira i Virgili, da Università degli Studi di Ferrara e da Universidade de Tübingen. A novidade deste importante traballo, que tivo alta resonancia mediática, radica na fonte dos historiadores: 208 restos de pequenos vertebrados atopados en Cova Eirós, en Triacastela (Lugo).

Restos de pequenos vertebrados na Cova de Eirós.

Restos de pequenos vertebrados na Cova de Eirós.

Como explicaban os investigadores da USC Ramón Fábregas Valcarce (director científico do proxecto), Arturo de Lombera Hermida (co director da escavacións), Mikel Díaz  e Alicia Ameijenda, os microvertebrados permiten realizar interpretacións paleoambientais e paleoclimáticas moi detalladas, “posto que achegan datos moi interesantes sobre o ecosistema que os acolleu –clima, vexetación,…-, de aí que sexan unha ferramenta moi empregada en arqueoloxía”. Aínda que non posúen unha gran tradición no estudo do paleolítico do noroeste da península Ibérica, esta nova investigación “confirmou unha vez máis a validez dos pequenos vertebrados para avanzar no coñecemento sobre a evolución humana”.

Os resultados desta liña de traballo toman como base a análise de 208 restos de pequenos vertebrados atopados en Cova Eirós, en Triascastela (Lugo), entre os que se atopaban ras, serpes, morcegos ou roedores, entre outros. Os restos foron localizados nos niveis da cova correspondentes ao Paleolítico medio (cunha antigüidade de 40.000 anos) e ao Paleolítico superior inicial (32.000 anos). Cova Eirós é un xacemento arqueolóxico escavado sistematicamente dende o ano 2008 cuxo estudo permite profundar nas posibles causas que poderían ter provocado a desaparición dos neandertais.

O equipo que estudou este xacemento concluíu que esta especie se extinguiu por unha combinación de factores, entre eles o estrés causado pola chegada do Homo sapiens, “con quen entraría en competencia”. Así o recolleu a revista Quaternary Science Reviews, que publicou o traballo en outubro de 2016. Para alcanzar esta conclusión, o equipo tivo en conta que en Cova Eirós as condicións ambientais e climáticas nas que viviron as comunidades neandertais eran moi semellantes ás que coñeceron os primeiros humanos anatomicamente modernos. Cunha climatoloxía máis fría e chuviosa que na actualidade, foi un período caracterizado pola inestabilidade climática, definido por un progresivo enfriamento que conduce á última glaciación.

Na Cova de Eirós viviron tanto neardertais como os primeiros humanos modernos

Cova Eirós emerxe nos últimos anos como unha fonte de referencia no noroeste ibérico debido a que as últimas datacións, realizadas para o nivel 3, achegan información sobre as últimas poboacións de neandertais (40.000 anos) e no caso do nivel 2, dos primeiros grupos de humanos anatomicamente modernos neste territorio (32.000 anos).

Ademais dos investigadores da USC, asinaban este interesante artigo Iván Rey, Juan Manuel López-García, Hugues-Alexandre Blain, María Bennàsar, Xosé Pedro Rodríguez e Jordi Agustí, do Institut Català de Paleoecologia Humana i Evolució Social (IPHES) da Universidade Rovira i Virgili; Sandra Bañuls, da Università degli Studi di Ferrara; e Ángel Blanco Lapaz, da Universidade de Tübingen.

Cova Eirós consolídase nos últimos tempos como un xacemento de referencia no norte peninsular para estudar as similitudes e diferenzas entre dúas especies de homínidos (homo sapiens e neandertal) nun mesmo contorno e xacemento. Os traballos nesta escavación compleméntanse cos realizados tamén da Cova de Valdavara (Becerreá), onde tamén investigadores da USC traballaron desde 2007 nos seus tres xacementos.

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.