Créditos da imaxe e copyright: Lynn Hilborn

Créditos da imaxe e copyright: Lynn Hilborn

Po estrelas en Perseus

Créditos da imaxe e copyright: Lynn Hilborn

Créditos da imaxe e copyright: Lynn Hilborn

Explicación: esta enormidade cósmica de po, gas e estrelas cobre uns 6 graos do ceo na constelación heroica de Perseus. No extremo superior esquerdo da espectacular paisaxe celeste está o interesante cúmulo de estrelas novas IC 348 e a veciña nebulosa da Pantasma Voadora. Á dereita, outra rexión activa de formación estelar, NGC 1333, está conectada por gabiáns escuros de po nos arrabaldes da xigante Nube Molecular Perseus, a uns 850 anos luz de distancia. Outras nebulosas están esparexidas ao redor do campo de vista, xunto co feble brillo avermellado do gas hidróxeno. De feito, o po cósmico tende a agochar ás estrelas recén formadas e aos obxectos estelares novos ou protoestrelas dos axexantes telescopios ópticos. Colapsándose debido á súa propia gravidade, as protoestrelas fórmanse a partires dos núcleos densos incrustados na poeirenta nube molecular. Á distancia estimada da nube molecular, este campo de vista abarcaría case 90 anos luz.

Deixar unha resposta

XHTML: Podes empregar estas etiquetas: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

POLÍTICA DE COMENTARIOS:

GCiencia non publicará comentarios ofensivos, que non sexan respectuosos ou que conteñan expresións discriminatorias, difamatorias ou contrarias á lexislación vixente.

GCiencia no publicará comentarios ofensivos, que no sean respetuosos o que contentan expresiones discriminatorias, difamatorias o contrarias a la ley existente.